Ustanove kulture su ustanove koje se bave obavljanjem kulturnih delatnosti i očuvanjem kulturne baštine. Ustanove kulture romske zajednice moraju da predstavljaju centralna mesta koja se bave brigom o kulturnoj baštini i nasleđu romske nacionalne zajednice. Postoji velika potreba da se širom Srbije osnuju i da kvalitetno funkcionišu različiti oblici kulturnih ustanova u vidu centarailizavoda jer je romska zajednica zastupljena u svim delovima Srbije. Kao neophodnost se nameće definisanje jasnog plana, kao i principa samodrživosti kako bi ove ustanove opstalei doprinosile na profesionalan način kulturnom prosperitetu romske zajednice.
Ustanove kulture su nekada bile od izuzetnog značaja za kulturu nacionalnih manjina, i u pojedinim opštinama to je tako i danas. Jedan od najvažnijih resursa koje ove institucije imaju je prostor za održavanje kulturnih događaja. Pored prostora u okviru ovakvih institucija postoje kadrovi koji imaju iskustvo u organizovanju kulturnih dešavanja i često su specijalizovani za pojedine aktivnosti kao što su negovanje tradicionalnih pesama i igara, pozorišni amaterizam i drugo. Tehnički i kadrovski resursi umnogome olakšavaju ispunjavanje dužnosti prema pripadnicima nacionalnih zajednica i ispunjavanju njihovih potreba.
Nacionalni savet romske nacionalne manjine je sa jedinicama lokalne samouprave osnivač ustanova kulture za romsku zajednicu u Nišu i Kruševcu. Mali broj aktivnosti, delovanje ograničeno isključivo za nacionalne praznike i nerazvijanje postojećih kapaciteta predstavljaju samo jedne od problema ovih ustanova. Jedan od retkih pozitivnih primera predstavlja Dom kulture Roma u Leskovcu, čiji je osnivač Skupština grada Leskovca.
Ustanove kulture za građane romske nacionalnosti moraju biti usmerene u svom delovanju ka razvoju novih kulturnih sadržaja i privlačenju većeg broja publike, koja bi se upoznala i edukovala o romskom kulturnom nasleđu.
Osnovne ideje funkcionisanja ustanova kulture romske zajednicemoraju biti bazirane na širenjupristupa kulturnim sadržajima, povećanju učešća publike, većoj transparentnosti rada ustanova, samim tim i sticanju većeg poverenje između ustanova kulture i publike, odnosno da ustanove kulture postoje zbog građana i građanki romske nacionalnosti, kao i zainteresovane javnosti.